Archief voor de ‘Op de barricades’ Categorie

Een jaar geleden liep ik voor het eerst een afstand boven de 20 kilometer. Die eerste halve marathon bracht best wel wat onzekerheid met zich mee, moet ik toegeven. Kan ik het tempo aanhouden? Zullen de benen de hellingen verteren? Gaat er nog een versnelling geplaatst kunnen worden in de laatste kilometers? Afgelopen week vond [...]

Hij had een beetje weg van Eddy Wally, een beetje van Mister Michel en, geef toe, toch ook ietwat van een bever. Het was me er eentje, die Joerie Irsenovitch Kim. Pyongyang hijst de vlag halfstok en dat mag een hoofdpunt in het nieuws zijn. Grote Leider, speciaal voor u, omdat ook niet zo aardige mijnheren [...]

Gaan Youp, gaan! Zet ‘m op. Brand ze plat. Leg het spel desnoods helemaal lam. Maak ze met de grond gelijk, tot er geen kruimel meer van overschiet. Vooral doen!

Sire, Met groot medelijden volg ik reeds sinds jaar en dag het reilen en zeilen van uw, en eigenlijk toch ook een beetje mijn land. Het zal u dan hoogstwaarschijnlijk niet verwonderen dat het gekibbel – of geklungel, het is maar hoe je het bekijkt – van de afgelopen maanden mij triest stemt. Bij deze [...]

Je bent achttien jaar. ‘Volwassen’, zoals dat heet, en op zoek naar je plaats in de maatschappij. ’s Ochtends vertrek je naar school, ’s avonds ga je naar de voetbaltraining. Ieder weekend kijk je reikhalzend uit naar de match van je favoriete voetbalploeg uit de Eredivisie. Kortom, je bent volkomen normaal en het leven lacht [...]

Geef me sporen en ik dender erover, geef me asfalt en ik laat het smelten onder mijn voeten, geef me water en ik trek er een sprintje over in een tijd waar Jezus op hoogdagen alleen maar kon van dromen. Een beetje overdreven? Ja, misschien wel, maar de benen voelen aan als nooit tevoren, dat [...]

Spot on

Posted: augustus 12, 2011 in Op de barricades
Tags:,

Londen staat in brand en dat vraagt om reacties. Van “meer politie” tot “met de botte bijl er tegenaan”, het is allemaal de revue gepasseerd. Er was er echter eentje die, naar mijn mening, nagels met koppen sloeg. Over sloganpolitiek, vervreemding en woede. Dat, en niets anders.

Minister van de sportievelingen ik weet niet wat u bezielt zal het ooit tot u doordringen dat gij onze sport vernielt overleggen is voor u een plicht nauw verbonden met uw macht waar zijt gij toch voor gezwicht prostitutie om de aandacht denkt gij werkelijk dat het helpt de geldkraan toe te draaien door medailles [...]

“Nee jongen, dat is niet je spiegelbeeld, maar gewoon je schaduw. Je kan jezelf alleen in een spiegel zien.” Het kind keek eens naar de vijver, schudde het hoofd en opperde: “Maar toch ook in het water, mama?” “Ja, ook in het water”, gaf de moeder stilletjes toe. Ergens in februari werd een nieuw idee [...]

Ach, wie kan het wat schelen?

Posted: februari 2, 2011 in Op de barricades

Ik verwachtte een extra nieuwsuitzending maar kreeg er geen. De Vlaamse openbare omroep stelde me teleur, opnieuw. Een halfvol parlement in het Brusselse bleek interessanter dan een plein waar geschiedenis werd geschreven, in de negatieve zin van het woord. Ach, één plein, één stad, moet men aan de Reyerslaan gedacht hebben. Meer dan zeshonderd gewonden, [...]