Archief voor de ‘Tussen u en ik’ Categorie

I Op de trein naar Brussel-Centraal zat een meisje met een snotvalling. Ze deed haar uiterste best om de pagina’s van het vrouwentijdschrift zo geruisloos mogelijk om te draaien terwijl haar snot de weg van neus naar hersenen met een luid geronk aflegde. Ik verdwaalde ergens rond het Koninklijk Paleis en zette me neer op [...]

Een week van teveel

Posted: maart 3, 2012 in Mijn film, Tussen u en ik
Tags:

Zet drie werkende mannen in een fakbar na een receptie met teveel wijn op een hongerige maag en het gaat al snel van je hela-hola-hoplala. Glazen witte wijn werden omgeruild voor halve liters, Duvels en ten slotte, omdat het toch zo leutig was, nog meer van dat. Het meisje achter de bar glimlachte te vriendelijk [...]

Zo volstaat’ie wel

Posted: december 11, 2011 in Tussen u en ik
Tags:,

Wel, misschien toch maar weer eens een gouwe ouwe gewoonte terug boven halen: “Dank u, NMBS!” Zo, dat lucht op. Een nieuwe dienstregeling, een nieuw experiment, moeten ze gedacht hebben. Dan sta je daar met z’n zessen vrolijk te wachten op je zondagse verbinding naar Leuven – zowat de drukste lijn van de week – [...]

Nooit meer.

Posted: augustus 19, 2011 in Mijn film, Tussen u en ik
Tags:

Dansen. Schuilen. Vluchten. Wegduiken. Hopen. En dan die stilte. Niets meer. Wat baten woorden voor iets wat niet te beschrijven is.

Heel even heb ik getwijfeld om vanavond de trein naar Antwerpen te nemen, heel even maar. De bus nemen tot het Sportpaleis, afstappen en vervolgens op een bankje gaan zitten om te aanschouwen. Ik zou bezorgde moeders hun laatste goede raad door het opengedraaide raampje van het autoportier horen roepen terwijl dochterlief al gillend aan [...]

Verstand komt met de jaren

Posted: februari 16, 2011 in Mijn film, Tussen u en ik

Het was een nacht van weinig slaap. Mijn buurman kwam thuis van een concert en voelde de nood om dat met mij te delen. Gewekt worden door The National is niets om over te klagen. Gewekt worden om half vier ’s nachts is dat wel. Hoewel mijn ogen zich automatisch sluiten tijdens het wonderlijke ‘Ada’ [...]

Vraag me iets over iPods, iPads, mobiele telefoons of computers en ik zal het in Keulen horen donderen, gebiedt de eerlijkheid me te zeggen. Niet omdat het te moeilijk is, maar gewoon omdat het me hoegenaamd niet interesseert. Facebook, ja, daar doe ik nog wel aan mee. Sociale druk? Nieuwsgierigheid? Kuddedier? Ik zou het niet [...]

Het jongetje weende. Het weende luid, heel luid. Zo luid dat het ietwat bekakte echtpaar van de tafel ernaast opstond en binnen een tafel kwam zoeken omdat er buiten teveel lawaai was. “De combinatie van dronken voetbalfans en de braderie”, zo mompelde de man met een uitgestreken gezicht. De ober gaf hen een plaats in [...]

Het was een ochtend zoals alle anderen. Onderweg naar de douches hoorde ik iemand snurken. Luid, heel luid. Het klonk een beetje als een slecht geoliede grasmaaier, zo een oud model dat je nog met brute kracht op gang moet trekken. Aanvankelijk liep ik er achteloos voorbij, het was nog vroeg. Na een tijdje viel [...]

Omdat de stilte wel eens pijnlijk kan worden. Omdat het plezierig moet blijven. Omdat er wat afwisseling mag zijn, voor jullie en voor mij. Er wordt hier met de regelmaat van de klok gezegd dat er te weinig gepost wordt op deze blog. Aangezien dat niet bijster interessant is om lezen, zocht ik een oplossing. [...]